'BY SIDE ,BELOVE

มันเป็นความจริงที่ว่า คริสต์มาสปีนี้ ผมได้ของขวัญมาหนึ่งกล่อง

.

.

ในเช้าวันที่ยี่สิบห้า ทันทีที่ผมลืมตาและนั่งบนเตียง ผมก็เห็นกล่องใบหนึ่งผูกโบว์สีแปลกตาถูกวางอยู่ที่ปลายเท้า หลังเพ่งมองอยู่นาน ผมก็แปลกใจ ในเมื่อคุณพ่อกับคุณแม่ไปเที่ยวต่างประเทศตลอดวันหยุดเทศกาลนี้ แล้วใครเป็นผู้ให้กล่องกล่องนี้กับผมหล่ะ พี่ชายหรือ ? ไม่มั้ง งั้นพี่สาว ? ยิ่งเป็นไปไม่ได้

เช่นนั้น เป็นใครกัน... ผมได้แต่สงสัย

ผมลงจากเตียง สวมเสื้อคลุมทับแล้วเข้าครัวไปหาอะไรกิน ด้วยยังเช้าอยู่มาก บรรยากาศในบ้านจึงเงียบ เพราะทั้งพี่สาวและพี่ชายยังไม่ตื่น และไม่มีท่าทีว่าจะตื่นง่ายง่ายด้วย ในเมื่อเมื่อคืนทั้งสองกลับมาใกล้สว่างเสียขนาดนั้น แต่น่าแปลกใจเช่นกันว่าทำไมผมจึงตื่นเช้าเสียขนาดนี้ ผมคิด พรางดื่มนมไปด้วย ผมจำได้ลางลางว่า เมื่อเช้าเหมือนมีใครเข้ามาในห้องของผม เหมือนได้ยินเสียงพูดบางอย่างข้างตัวผม เหมือน คนคนนั้นสะกิดตัวผม

...แต่มันจะเป็นไปได้ไงหล่ะ คิดไปเองมากกว่า ผมหัวเราะเบาเบากับตัวเองแล้ววางแก้วเปล่าบนโต๊ะ กลับไปที่ห้อง กล่องสีแปลกตานั้นก็ยังอยู่ที่เดิม ผมยกมันขึ้น ลองเขย่าเพื่อฟังเสียงภายใน แต่ก็ไม่ได้ยินอะไร ทั้งที่กล่องก็มีน้ำหนักไม่น้อย ผมจึงคิดจะแกะดูข้างใน ถึงจะไม่รู้ว่าใครให้ แต่ในเมื่อมันอยู่ในห้องของผม ในเช้าวันคริสต์มาสแบบนี้ ผมจะคิดว่ามันเป็นของผม คงไม่แปลกนัก

ผมจับที่ปลายริบบิ้นสีแดง กำลังจะออกแรงดึงก็พอดีมีเสียงเรียกผมจากนอกห้องดังขึ้น ผมตกใจ รีบโยนกล่องไปใต้เตียงทันที พอดีกับที่เจ้าของเสียงเมื่อครู่เปิดประตูห้องผมเข้ามา เขาคือเพื่อนของผมเอง เขายืนอยู่ตรงนั้น และส่งเสียงทักทายผมแจ่มใส ชวนผมออกไปเที่ยว ผมถามว่าเขาเข้ามาในบ้านได้อย่างไร เขาจึงบอกว่าเขาเรียกผมแล้วแต่ไม่มีใครตอบ ครั้นพอผลักประตูบ้านก็พบว่าไม่ได้ล็อกไว้ จึงเดินเข้ามาเลย ...พี่นะพี่ ดีทีเป็นเพื่อนผม ไม่เป็นขโมยที่ไหนเข้ามาแทน... ผมถอนหายใจ

ไม่เห็นเป็นไร ฉันก็เข้าเข้าออกออกบ้านนายเหมือนเป็นบ้านฉันอยู่แล้วนี่ เขาพูด รีบแต่งตัวซะ ฉันจะไปรอข้างนอก แล้วเขาก็เดินออกไป เมื่อเห็นว่าเขาออกไปแล้ว ผมมองก็ไปยังใต้เตียง คิดว่าคืนนี้กลับมาค่อยเปิดดู แล้วผมก็แต่งตัว รีบตามเพื่อนผมไป

.

เหมือนโลกทั้งใบถูกราดด้วยสีขาวจำนวนมหาศาล มันเต็มไปด้วยหิมะสีขาว ทั้งต้นไม้ ทั้งบ้านเรือน เสาไฟฟ้าโพน มันขาวจนผมรู้สึกแปลกแปลก รู้สึกแสบตา ...นึกว่าหิมะจะไม่หยุดตกซะแล้ว ดีจริงจริง เพื่อนผมพูดขึ้น

ระหว่างเดินไปตามทาง ผมมองไปยังหน้าต่างบ้านรอบรอบทางที่เดินผ่าน มองเห็นสมาชิกในครอบครัวกำลังแกะของขวัญกันอย่างสนุกสนาน มันทำให้ผมนึกถึงกล่องใต้เตียงของผม... แล้วผมก็ถามเพื่อนว่าทำไมถึงมาแต่เช้า ไม่แกะของขวัญกับครอบครัวก่อนหรือ เขาตอบว่าพ่อแม่เขาไปต่างประเทศกะทันหัน ถึงจะมีของขวัญวางไว้อยู่แล้ว แต่แกะคนเดียวมันน่าเบื่อ เลยมาชวนผมไปแกะด้วย

ก็มีแต่นายที่ว่างนี่ คนอื่นเขาอยู่ฉลองกับครอบครัวทั้งนั้นหล่ะ เขาพูด ผมมองเขา

แย่ว่ะ ผมตบไหล่เขา มันน่าเศร้าที่วันสำคัญแบบนี้กลับต้องอยู่บ้านคนเดียว... วันนี้ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนนายทั้งวันเลยละกัน ไปเที่ยวไกลไกล กินเหล้าให้ซะใจไปเลย ผมพูด เขาหันมาหาผม เออ ขอบใจว่ะ เขายิ้มดีใจ ผมก็เช่นกัน

.

ใช่ มันเป็นเรื่องน่าเศร้าที่วันแบบนี้กลับต้องอยู่คนเดียว ยิ่งในกรณีของเพื่อนผมแล้วด้วย ทั้งที่ทุกปีครอบครัวของเขาจะอยู่ฉลองด้วยกันตลอด ...คงเพราะเขาเป็นลูกโทน การอยู่ฉลองกับครอบครัวจึงมีความหมายกับเขามาก ในกรณีของผม ทั้งพี่ชายและพี่สาวต่างพร้อมใจกันคะยั้นคะยอให้คุณพ่อกับคุณแม่ไปฮันนีมูนรอบสอง ...เพราะอะไร มีหรือผมจะไม่รู้ ที่กลับบ้านใกล้เช้าก็เป็นเหตุผลอย่างดีแล้ว แล้วตัวผมก็เห็นด้วยกับพี่พี่ ให้ท่านทั้งสองไปสวีทกันหน่อยจะเป็นไร แค่เอาของขวัญกลับมาให้เยอะเยอะก็พอแล้ว ผมบอกกับคุณพ่อคุณแม่

ขณะช่วยเพื่อนแกะห่อของขวัญที่มีมากมายก่ายกอง ผมก็นึกถึงกล่องใต้เตียงที่บ้าน ตอนนี้มันยังอยู่ที่เดิมไหม พี่พี่จะเข้าไปเห็นรึป่าว น่าจะเก็บให้ลึกกว่านี้นะ ผมคิดไปต่างต่างนานาจนเพื่อนผมทักว่าเหม่อถึงแฟนหล่ะซิ

.

แฟนของผม... พวกเราคบกันมาได้เกือบครึ่งปีแล้ว... เธอไปเที่ยวที่บ้านพักตากอากาศของคุณลุงเธอเป็นประจำทุกปี และปีนี้ก็เช่นกัน เธอบอกเสียดายที่ไม่ได้อยู่กับผมในคริสต์มาสแรกของการคบกันและบอกว่าปีหน้าจะอยู่ด้วยกันแน่นอน... ถ้าปีหน้าพวกเรายังคบกันอยู่หล่ะก็ ผมคิด... เธอเป็นคนสวย แม้เอาแต่ใจบ้างบางครั้ง แต่นั่นก็เป็นนิสัยผู้หญิงทั่วไป ออกจะเรียกได้ว่าความเอาแต่ใจของเธอนั้น น้อยกว่าผู้หญิงทั่วไปด้วยซ้ำ จากผู้หญิงที่ผมเคยคบมา เธอเป็นคนที่ใจกว้างที่สุดแล้ว จนบางครั้งผมยังคิดว่าผมเหมาะกับเธอแล้วหรือ แล้วถ้าถึงเวลาที่มีใครมาแย่งเธอไป ผมจะรั้งเธอไว้ไหม

.

พอแกะของขวัญเสร็จ เพื่อนก็ชวนออกไปหาอะไรกิน กินเสร็จก็นั่งรถชมทิวทัศไปเรื่อย ...รถคันนี้เป็นของเพื่อนที่ได้มาตอนรู้ผลสอบเข้ามหาวิทยาลัย แน่นอน เขาสอบได้ และยังเป็นมหา'ลัยชื่อดังอีกด้วย... เพื่อนขับรถไปตามทางเลียบชายทะเล มีหิมะตกเล็กน้อยตลอดทาง แต่ไม่ได้เป็นอุปสรรคอะไรต่อเพื่อนของผม จนเกือบเที่ยงพวกเราก็มาถึงเป้าหมาย เพื่อนเคาะหน้าผากผมที่เผลอหลับไประหว่างทางและต่อว่าเล็กน้อย ขากลับนายขับนะโว้ย เขาพูด ผมก็เออออ... ถ้านายไม่กลัวตกทะเลหล่ะก็ ผมพูดขึ้น เขาหันมาเบ้ปากทันที ผมจึงหัวเราะ

.

.

มันเป็นความจริงที่ว่า ผมกับเพื่อนเที่ยวเตร่ไปทั้งวัน
มันเป็นความจริงที่ว่า ผมกับเพื่อนกินเหล้าแทนน้ำเปล่าด้วยซ้ำ

และมันเป็นความจริงที่ว่า พวกเรากลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย เวลาก็ล่วงเลยไปจนเกือบเที่ยงคืน

ขณะที่ผมกำลังจะนอน...

.

TBC

= = = = = = =

ปล. สุขสันต์วันคริสต์มาสครับ ทุกคน (แม้จะเลยมาแล้วก็ตาม)

ปปล. มันอันไลฟ์ครับ มันคือฟิคชั่นครับ (ใครเผลอคิดว่ามันเป็นชีวิตจริงบ้าง ยกมือ!!!)

ปปปล. พรุ่งนี้ของพรุ่งนี้ ของพรุ่งนี้ (มั้ง) จะมาลงตอนจบครับ

4ปล. ถ้า ผมบอกว่านี่คือ "ของ" ที่อยู่ในกล่องหล่ะครับ ? (เผ่น!!!)